Советы социального педагога

Памятка о половой неприкосновенности  детей и подростков

 

 

Жизнь и здоровье – самое дорогое, что есть у человека.

Здоровье детей – это будущее нашей страны. Дети доверчивы и беспечны, преступник может подобрать нужный ключик к любому ребёнку.

 

 

Избежать насилия можно, но для этого необходимо: объяснить ребенку правила поведения, когда он остается один на улице либо дома.

  • стать для ребенка другом, с которым он может поделиться своими переживаниями;
  • серьезно воспринять рассказ о совершенном в отношении него насилии со стороны знакомых, родственников;
  • поддерживать отношения с друзьями детей и их родителями;
  • не отпускать ребенка на улицу одного (когда ребенок гуляет с друзьями, возможность совершения преступления снижается);
  • знать, что ребенок смотрит (исключить просмотр фильмов с сексуальными сценами и сценами насилия).

 

 

Для этого Вашему ребенку нужно навсегда усвоить 

 

Правило пяти “нельзя

  • Нельзя разговаривать с незнакомцами на улице и впускать их в дом.
  • Нельзя заходить с ними вместе в подъезд и лифт.
  • Нельзя садиться в чужую машину.
  • Нельзя принимать от незнакомых людей подарки и соглашаться на их предложение пойти к ним домой или еще куда-либо.
  • Нельзя задерживаться на улице одному, особенно с наступлением темноты.

         

Правила поведения на улице

На улице даже днём детей подстерегает множество опасностей. Вот что надо делать, если к тебе пристаёт незнакомец:

 

  1. Не жди, когда тебя схватят, убегай в сторону, где много людей.
  2. Если можешь, брось что-нибудь в лицо нападающему (например, портфель, мешок с обувью или просто горсть мелочи), чтобы на некоторое время привести его в замешательство и отвлечь.
  3. Если приходится идти вечером в одиночку, шагай быстро и уверенно и не показывай страха; можно подойти к женщине, которая вызывает доверие, или к пожилой паре и идти рядом с ними.
  4. В автобусе, трамвае, метро, электричке садись ближе к водителю или машинисту и выходи из вагона в последний момент, не показывая заранее, что следующая остановка – твоя.
  5. Не голосуй на дороге и не отвечай на предложение подвезти или на просьбу показать, как проехать тудато. Ни в коем случае не садись в машину, чтобы показать дорогу.
  6. Не ходи в отдалённые и безлюдные места. Иди по улице в тёмное время в группе, вышедшей из автобуса, метро, электрички. Переходи по подземному переходу в группе. Увидев впереди группу людей или пьяного, лучше перейди на другую сторону улицы или измени маршрут.
  7. Если автомобиль начинает медленно двигаться рядом, перейди на другую сторону улицы.

 

 

Соблюдая правила безопасности, Ваш ребенок сможет избежать подстерегающей его опасности, принять правильное решение в сложной ситуации.

 

       

Памятка для родителей и педагогов по общению с ребенком

 

  1. Дорожите доверием и любовью ребенка к Вам: это самое ценное, что есть у ребенка для Вас.
  2. Вашим самым большим подарком для ребенка может стать то время вашей жизни, которое Вы уделяете ему.
  3. Слушайте ребенка сердцем – это самое чуткое, что у Вас есть.
  4. Не сравнивайте ребенка с другими детьми. Он имеет право быть другим, и он неповторимый.
  5. Больше думайте о том, какие чувства испытывает ребенок. Часто поведение зависит от эмоционального состояния.
  6. Чувства ребенка, как и ваши, не вечны. Он, как и Вы, не может злиться, ненавидеть и огорчаться постоянно. Это пройдет.
  7. Ребенок имеет право принимать решения самостоятельно.
  8. Помогите ребенку осознать, в чем именно состоит ощутимый вред от дурных привычек. Запреты часто способствуют их закреплению.
  9. Не разрушайте личность ребенка оскорблениями и пренебрежением.
  10. Не бейте ребенка. Ни у кого нет такого права.
  11. Согласуйте требования, которые Вы предъявляете к ребенку, с его возрастными особенностями.
  12. Давайте ребенку право на ошибку. Разве вы никогда не ошибаетесь?
  13. Помогите ребенку осознать, чем его, на ваш взгляд, поведение вредит ему и окружающим, а не пытайтесь выяснить причину этого поведения. Часто он ее не знает.
  14. Найдите время и выслушайте ребенка. Иногда ему хочется рассказать о себе и своих проблемах.
  15. Помните, что ребенок не отвечает за проблемы взрослых.
  16. Помните, что ребенок учится у вас и хочет быть похожим на Вас.
  17. Будьте искренни с ребенком, всегда и во всем: когда выражаете свои чувства, когда слушаете его, когда делаете замечание. Если одобряете – одобряйте искренне. Если Вы говорите одно, а чувствуете совсем другое, ребенок это видит и испытывает смятение и неуверенность во всем.
  18. Будьте готовы воспринимать ребенка как личность, отдельную от Вас и непохожую на Вас.
  19. Если ребенок проявляет чувства – не хвалите и не ругайте его за это. Этим Вы поможете ему осознать, что чувства просто есть, и испытывать их может каждый, что чувствовать не запрещается и не стыдно. 20. Не делайте ребенку замечаний в присутствии других людей. Поговорите с ним наедине.

Парады па бяспечным выкарыстанні Інтэрнэт-сеткі.

  Цікаўцеся, чым займаюцца вашыя дзеці ў Інтэрнэце. Прасіце іх навучыць вас карыстацца рознымі сайтамі, якімі вы не карысталіся раней.

 Дапамажыце сваім дзецям зразумець, што яны не павінны прадастаўляць нікому інфармацыю аб сабе ў Інтэрнэце - нумар мабільна тэлефона, хатні адрас, назву і нумар школы.

  Калі Ваша дзіця атрымлівае спам (нечаканую электронную пошту), нагадайце яму, каб не верыў напісанаму ў лістах і ні ў якім разе не адказваў на іх.

 Растлумачце дзецям, што нельга адкрывайць файлы, дасланыя ад невядомых людзей. Гэтыя файлы могуць утрымліваць вірусы ці фота / відэа з дрэнным зместам.

 Дапамажыце дзіцяці зразумець, што некаторыя людзі ў Інтэрнэце могуць гаварыць  няпраўду і быць не тымі, за каго сябе выдаюць. Дзеці ніколі не павінны сустракацца з сеткавымі сябрамі ў рэальным жыцці самастойна без дарослых.

 Пастаянна кантактуйце са сваімі дзецьмі. Ніколі не позна растлумачыць дзіцяці, як правільна паступаць і рэагаваць на дзеянні іншых людзей у Інтэрнэце.

  Навучыце сваіх дзяцей як рэагаваць, у выпадку, калі іх хто-небудзь пакрыўдзіў або яны атрымалі непажаданы канэкт у Інтэрнэце, таксама  раскажыце куды ў падобным выпадку яны могуць звярнуцца.

    Праблема школьнай перагрузкі.  

   Праблема школьнай перагрузкі ўжо даўно турбуе розных спецыялістаў. Ці можна сабе ўявіць, што « працоўны дзень » навучэнца ў простай школе складае часам больш за 6 гадзін, пры гэтым вучню прыходзіцца выконваць хатняе заданне , якое ў свядомых навучэнцаў займае яшчэ каля 2 гадзін. Не кожны педагог столькі працуе.

   Вы спытаеце, а хіба няма адпаведных нарматываў, якія б рэгламентавалі час знаходжання дзіцяці ў школе? Яны ёсць, але адукацыйны працэс настолькі насычаны ведамі, што ў жаданні выдаць ўсю праграму не заўсёды ўлічваецца нагрузка. А, у рэшце рэшт, усё гэта адбіваецца на псіхафізіялагічных здароўі дзіцяці. Таму атрымліваецца, прыходзячы першага верасня здаровым дзіцем, праз 11гадоў яно выходзіць з яе хворым падлеткам.

   А ў рэчаіснасці, чым жа выклікана перагрузка ў школе?

   Як правіла, перагрузка навучэнцаў выкліканане толькі разумовай і фізічнай стомленасцю, але  іншымі прычынамі.

  •  На І ступені навучання адной з крыніц напружання з'яўляюцца высокія патрабаванні да хуткасці чытання і пісьма. Што ў рэчаіснасці адбіваецца на фізіялогіі дзіцяці.
  • Гэтак жа на стамляльнасць ўплывае пастаянныўціск з боку завышаных патрабаванняў (чаканняў) бацькоў. Да гэтага часу ўзгадваю, што калі я здаваў экзамены ва ўніверсітэце, я хваляваўся не пра тое, што не здам, а пра тое, як я гэта скажу бацькам. Так і дзіця, чыя самаацэнка шмат у чым залежыць ад бацькоў, перажывае вялікі стрэс, адчувае псіхічную нагрузку.

Парады бацькам

  1. Вызначыце агульныя інтарэсы. Гэта могуць быць як пазнавальныя (любімыя мультфільмы, казкі, гульні ), так і жыццёвыя інтарэсы ( абмеркаванне сямейных праблем). Удзельнічайце ў любых занятках сваіх дзяцей, праводзьце з імі вольны час разам. Для гэтага дастаткова паглядзець разам фільм, пагуляць,пагаварыць на хвалюючыя дзіцятэмы. Не адмаўляйце дзецям у зносінах.
  1. Часцей размаўляйце з дзіцьмі. Ход развіцця гутаркі -  падстава добрай вучобы. Былі ў тэатры (цырку, кіно) - хай раскажа, што яму больш за ўсё спадабалася. Слухайце ўважліва, задавайце пытанні, каб дзіця адчувала, што вам гэта сапраўды цікава. Разам з ім прыдумляйце самыя розныя фантастычныя гісторыі - аб прадметах, рэчах, з'явы прыроды.
  2. Не сварыцеся, а тым больш не абражайце дзіця, асабліва ў прысутнасцііншых. Паважайце пачуцці і меркаванні дзіцяці. На скаргі з боку навакольных, адказвайце: «Дзякуй, мы дома абавязкова пагаворым на гэтую тэму» .
  3. Часцей хваліце, захапляйцеся вашым дзіцём.
  4.  Пачынайце « забываць» аб тым, што ваша дзіця маленькае. Дайце яму пасільную працу ў доме, вызначце кола абавязкаў. Зрабіце гэта мякка: «Які ты ў нас вялікі, мы ўжо можам давяраць табе памыць посуд (вымыць падлогу, выцерці пыл, вынесці вядро і г.д.) ».
  5. Навучыце дзіця дзяліцца сваімі праблемамі. Абмяркоўвайце з ім канфліктныя сітуацыі, якія ўзнікаюць у зносінах дзіцяці з аднагодкамі або дарослымі.
  6. Паспрабуйце глядзець на свет вачыма вашага дзіцяці. Бачыць свет вачыма іншага - аснова ўзаемаразумення. А гэта азначае - лічыцца з індывідуальнасцю дзіцяці, ведаць, што ўсе людзі розныя і маюць права быць такім!  

 У вас канфліктннае дзіця?

     Вызначце прычыны:

Магчыма, канфліктнасць – вынік эгаістычнага дзіцяці. Калі дома ён - цэнтр увагі, і самыя нязначныя яго жаданні выконваюцца, то дзіця чакае такога ж стаўлення да сябе і з боку іншых дзяцей. Але, не атрымліваючы жаданага, ён пачынае дамагацца свайго, правакуючы канфлікты.

Магчыма, дзіця « закінута », яму не хапае ў сям’і клопату, увагі, ён адчувае крыўду і злосць ў яго душы і помсціць ў сварках за абразу.                  

Магчыма, дзіця часта з'яўляецца сведкам сварак паміж бацькамі або іншымі членамі сям'і і проста пачынае пераймаць іх паводзіны.

Канфліктныя паводзіны дзіцяці - гэта сігнал, што і з вамі, паважаныя бацькі, нешта не так. Таму будзьце гатовыя змяніць свае паводзіны.

Як сябе весці з канфліктным дзіцём:                  

Стрымлівайце імкненне дзіцяці правакаваць сваркі з іншымі.

Не абмяркоўвайце пры дзіцяці праблемы яго паводзінаў з іншымі : ён можа зацвердзіцца ў думцы, што канфлікты непазбежныя, і будзе працягваць правакаваць іх.                  

Што ж рабіць бацькам ?

• Не злоўжывайце пакараннямі і забаронамі. Узмацніце пазнавальны інтарэс.

• Размаўляйце, тлумачце, але не стаўце умоў, не патрабуйце адразу ідэальных паводзін.

• Заўважайце нават нязначныя змены ў паводзінах.

• Пазней адхіленні адбываюцца часцей, станоўчыя якасці перастаюць дамінаваць, але захоўваюцца. І, нарэшце, асацыяльныя паводзіны ўваходзяць у звычку.

• Неабходна знайсці моцныя бакі ці, лепш сказаць, якасці падлетка і правільна іх выкарыстоўваць, развіваць, даючы пасільныя заданні.  Дзіцяці неабходна верыць - гэта галоўнае ! 

Научите детей видеть ложь!

развернуть
Ещё в этом разделе